| СР | SR | EN |

Интермедијална трансференција на мономитот во избор на видео-игри од жанрот RPG

Intermedial Transference of the Monomyth in Selected Video Games of the RPG Genre


Фолклористика 5/2 (2020): 131–149
Аутор: Кристина Димовска
Текст: PDF
https://doi.org/10.18485/folk.2020.5.2.7

 

 

Текстов се повикува, го образложува и го употребува, во пракса, концептот на мономитот што го предлага американскиот митолог и религиолог Џозеф Кембел во својата студија Херојот со илјада лица. Целта на текстов, освен формалното дефинирање и експликација на структурата на мономитот (стадиуми и посебни фази), ќе биде образложување на примената на концептов како интермедијална алатка за анализа на трансференцијата (преносот) и на трансформацијата (преобразбата) на мономитот врз неколку репрезентативни видео-игри: Dark Stone, Breathe of Fire III‒IV, Valkyrie Profile, Valkyrie Profile 2: Silmeria, Ōkami, Persona 2, Rogue Galaxy, Warcraft III, Shadow of the Colossus и други. Селекцијата на наведениве видео-игри е извршена врз основа на нивните споделени мотиви и хронотопи во стадиумите и фазите на мономитот, но и на нивната припадност кон жанрот авантура/RPG (Role play game/gaming)/RTS (Real-Time Strategy).

Како најсоодветни методи се користат методот на компаративно и методот на интертекстуално проучување. Посебен акцент е ставен на интермедијалниот „пренос“ на мономитот во споменатите видео-игри.

Заклучокот упатува на редуктивниот и генерализирачки квалитет на мономитот, по цена на специфичноста и посебноста на гејмплејот (plot/storyline) во споменатите видео-игри.
Клучни зборови: Џозеф Кембел, мономит, протагонист/херој, видео-игри, RPG (Role Play Game), интермедијална трансференција, толкувачка стратегија

 

The paper explores the selected video games (Dark Stone, Breathe of Fire III‒IV, Valkyrie Profile, Valkyrie Profile 2: Silmeria, Ōkami, Persona 2, Rogue Galaxy, Warcraft III, Shadow of the Colossus, Baldur’s Gate) through the stages of the monomyth ‒ a concept suggested by the American author Joseph Campbell.

The selected video games can be analyzed through the stages of the monomyth (neglecting the fact that Campbell himself never personally intended his concept to be used for the analysis of video games per se), but the paper made an effort to actually decipher the selected games in order to show the potential of the monomyth as a distinctive hermeneutic tool applicable for reading and interpretation of RPG “texts” (the plot/storyline, gameplay) which, obviously, aren’t inherently literary.

In the conclusion the limited potential of the monomyth is presented, since this concept does not and cannot encompass all of the stages of the plot/storyline pertaining to the analyzed video games, which makes its utilization not only problematic but also limiting in terms of better understanding of the aforementioned and analyzed RPGs.
Keywords: Joseph Campbell, monomyth, protagonist/hero, video games, RPG (Role Play Game), intermedial transferrence, interpretive strategy

 

У раду је начињен покушај да се образложи и практично употреби концепт мономита који је предложио амерички митолог и проучавалац упоредне религије Џозеф Кембел (Joseph John Campbell, 1904–1987) у студији Херој са хиљаду лица (The Hero with a Thousand Faces, 1949). Циљ рада, осим формалног дефинисања и експликације структуре мономита (стадијуми и посебне фазе), је и образложење примене овог концепта као интермедијалне алатке за анализу трансференције (преноса) и трансформације (преобликовања) мономита у неколико репрезентативних видео-игара: Dark Stone, Breathe of Fire III‒IV, Valkyrie Profile, Valkyrie Profile 2: Silmeria, Ōkami, Persona 2, Rogue Galaxy, Warcraft III, Shadow of the Colossus и другим. Избор поменутих видео-игара начињен је с обзиром на заједничке мотиве и хронотопе у стадијумима и фазама мономита, али и на њихову припадност жанру авантура/RPG (Role play game/gaming)/RTS (Real-Time Strategy).

Као најприкладнији методи користе се методи компаративног и интертекстуалног проучавања. Посебан нагласак стављен је на интермедијални „пренос“ мономита у споменуте видео-игре.

У закључку се указује на ограничене могућности мономита, јер овај концепт не обухвата нити може да обухвати све стратегије заплета у анализираним видео-играма, што његову употребу чини не само спорнoм него и ограниченом у контексту бољег разумевања наведених видео-игара.
Кључне речи: Џозеф Кембел, мономит, протагонист/херој, видео-игре, RPG (Role Play Game), интермедијална трансференција, интерпретативна стратегија